...و عشق صدای فاصله هاست

عادت کرده ام حرفهایم را قورت دهم !

نوشته هایم را پاره کنم !

بسوزانم!

همیشه در زندگی آدم هایی بوده اند !

که اگر میخواندند ! که اگر بخوانند !

دلگیر می شدند! دلگیر می شوند!

نگران می شدند ! نگران می شوند !

و ......!

همیشه آدم هایی بوده اند!

که اگر میگفتم !

که اگر کلامم را سانسور نمی کردم !

که اگر .......!

چیزی بود که آزارشان دهد !

من حرفهایم را خورده ام !

بغض هایم را قورت داده ام !

اعتراض هایم را سکوت کرده ام !

کاش فرصتم میدادند !

کاش می پرسیدند تو چه ؟

کاش به جای بایدها میگفتند بهتر است !

کاش دموکراسی شان !

انقدر بی رحم نبود !

نویسنده : امید